Apz-Kung!! *'s profileAPZ-KUNG !! *PhotosBlogListsMore Tools Help

APZ-KUNG !! *

Maga Nos feratu - - >

Onnipa Kulsomboonsin

Occupation
.. ..
December 18

FEELs~

 
   เพราะอะไร ?
   ทำไมตอนนี้ระหว่างเรามันเป็นแบบนี้
   ทำไมมันเปลี่ยนไปจากเดิมมาก จนบางทีก็สงสัยว่า ที่ผ่านมามันคืออะไร?
 
   ทุกเรื่องราวมันอยู่ในหัวเต็มไปหมด
   ลืมไม่ได้..ซักที
  
   .. เราจะเป็นเหมือนเดิมได้มั๊ย เหมือนเมื่อก่อนได้รึป่าว ..
   เหมือนตอนที่ เราคุยกันทุกวัน
   เหมือนตอนที่ นั่งเล่นด้วยกัน
   เหมือนตอนที่ ไปเที่ยวด้วยกัน
   เหมือนตอนที่ เทอยิ้ม ร่าเริง สดใส
  
   คิดถึงมาก คิดถึงเวลาที่ผ่านมา อยากจะเข้าไปอยู่ในเวลานั้น
   ให้มันวนเวียนซ้ำไป ซ้ำมา ไม่จบสิ้น เพราะ ทุกวินาทีที่เรามีเทอ เรามีความสุข
   
   หรือแค่เพียงแค่การกระทำมันคงยังไม่พอ
   และ มันคงเป็นความผิดของเรา
 
   ที่ไม่เคยพูด ไม่เคยบอก ให้เทอรู้ ว่า เรา
   .. รักเทอมากแค่ไหน ..
 
   อาจเพราะ ที่ผ่านมาเราคงไม่รู้ ว่าหัวใจมันไปอยู่ที่เทอแล้ว
   ไม่รู้ว่าเทอจะเป็นคนเดียวที่ทำให้เราเสียน้ำตาได้
   ไม่รู้ว่า ถ้าพูดคำว่ารักไปแล้วเทอจะเหมือนเดิมหรือป่าว
 
   เรากลัว กลัวว่าจะกลายเป็น คนที่เทอเรียกว่า คนแปลกหน้า คนที่เคยอยุร.ร.เดียวกัน หรือ คนรู้จัก
 
   ไม่ได้หวังจะให้เรากลับมาเหมือนเดิมทุกอย่าง
   เพราะ เรา คงไม่อาจไปแทนใครบางคนที่เคยหรือยังอยุในใจเทอ
   แต่ว่าเจ็บที่เห็นเทอร้องไห้ เสียใจ เข้าใจมั๊ย ?
 
   แค่เพียงอยากให้เทอยิ้ม ให้เทอร่าเริง ให้เทอมีความสุข มากกว่ามีความทุกข์ และน้ำตา
 
   และถึงแม้ว่าจะต้องเจ็บอีกแค่ไหน ทรมานอีกเท่าไหร่
   ก็คงต้องก้าวออกมาจากอดีต ออกมาจากความทรงจำดีๆ ที่เก็บไว้ในส่วนลึกของหัวใจ
   ที่ยังคงมีเสียงดังก้องอยู่ทุกนาทีว่า ยังรัก และ รอเทออยู่ ..
 
 
 
   
   
  
  
  
November 14

Little happiness~

 
     วันนี้เป็นวันที่ดีจังเลยล่ะงับ
 
     งานถือว่าประสบความสำเร็จมั๊ย ?
 
     แค่มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเพื่อนๆ มันก็คือ feedback ที่ดีสำหรับเรา
 
 
     ตอนนั้นตกใจมั๊ย ? ที่จิงไม่หรอก แต่มันพุดไรไม่ออก
 
     ก็ใกล้กัน..ขนาดนั้น ><
 
 
     ที่เรียนที่ใหม่วันนี้
 
     คนสอนถุกใจจิงๆ ต้องแบบนี้ดิ ได้ทุกทักษะ เจ๋งไปเลย
 
 
     TODAY I'M HAPPY..^^
September 25

ในเวลาที่หัวใจอ่อนแอ


  ท่ามกลางท้องฟ้าอันมืดมิด ประดับประดาไปด้วยดวงดาวที่แข่งกันส่องแสงระยิบระยับนับร้อยดวง
  ในยามราตรีอันมืดมิดเช่นนี้ี่ ไร้ซึ่งเสียงใดๆ ทุกสรรพสิ่งจมสู่ห้วงนิทราตามนาฬิกาของชีวิต
  มีเพียงเสียงสายลมเบาๆ ที่พัดปะทะกับใบหน้าของใครคนหนึ่งที่ชั้นบนสุดของอาคารพาณิชย์
  สายตาของเขามองทอดไปไกลสุดสายตา ที่มือถือแก้วที่บรรจุของเหลวสีองุ่นเข้ม
 
  ปล่อยใจให้ล่องลอยไปตามสายลม แล้วอะไรบางอย่างก็เข้ามาในห้วงความคิด
 
  เมื่อไหร่กัน ที่ชีวิตของเราเริ่มมีคืนที่ทรมานแบบนี้
  เมื่อเธอเข้ามาในชีวิตอย่างนั้นหรอ .. คำตอบตืออะไรกัน??
  
  ไม่รู้ทำไมว่าดึกป่านนี้แล้ว เขายังไม่สามารถหลับตาลงแล้วจมสู่ห้วงนิทราได้สักที
  ทั้งๆที่การเข้าไปอยู่ในดินแดนแห่งความฝัน เป็นสิ่งที่อยากจะทำมากที่สุดในเวลานี้
  คนอย่างเรา... อาจจะไม่มีใครเคยเห็นน้ำตา
  แต่เวลานี้ .....
  หลายสิ่งหลายอย่าง ที่พยายามจะทิ้งไปจากชีวิต และก็ทิ้งไปได้แล้ว กลับเข้ามาในอยู่ในหัวอย่างเดิม
  หลายสิ่งหลายอย่าง ที่เข้ามาทำลายกำแพงของความเข้มแข็งในเวลานี้้พังลงอย่างไม่เป็นท่า
  แล้วน้ำใสๆอุ่นๆที่ห่างหายไปนานแล้วก็กลับไหลลงมาจากดวงตา
  ดวงตาที่เต็มไปด้วยแววตาที่สับสน ทรมาน และไม่เข้าใจ
  ไม่เข้าใจว่าสิ่งนั้นที่ใครหลายคนบนโลกโหยหาและต้องการ เพื่ออะไรกัน
  ไม่เข้าใจว่าสิ่งนั้นที่ใครหลายคนบนโลกโหยหาและต้องการ ดีจริงหรือ
  เพราะสิ่งนั้นที่เรียกกันว่า "ความรัก" กำลังรุมทำร้ายเขา..ทำร้ายที่หัวใจ
  บางที คำตอบ สำหรับคำถาม มันคือคำว่า "ดี" ก็ได้
  ถ้าตอนนี้เราเจ็บ ไม่จำเป็นที่จะต้องเอาความผิดไปวางไว้ที่ใคร
 
  "ความรัก" ก็ไม่ได้ผิด เพราะ เป็นแค่เครื่องมือที่ใครบางคนใช้ทำร้ายหัวใจคนอื่น
  และ "เธอ" ก็ไม่ได้ผิด เพราะ  ไม่ใช่เธอไม่ได้รักเรา เพียงแต่ว่ามันคนละแบบกันเท่านั้นเอง
 
  แล้วสิ่งที่เข้ามาในเวลาอันเงียบเหงานั้น ก็แค่มาเอาน้ำตาของเขาออกไปเท่านั้นเอง
  แต่เขารู้สึกว่า อะไรหลายอย่างที่มันรุสึกหนักๆ ก็ออกไปกับน้ำตาด้วย
  เขาปาดน้ำตาทิ้ง แล้วสูดเอาสายลมเย็นเข้าไป ก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปสู่ดินแดนแห่งความฝัน
 
  คนเราไม่จำเป็นที่จะต้องเข้มแข็งตลอดเวลา บางทีก็ปล่อยให้ความทุกข์ออกมาทางน้ำตาบ้างก็ได้
 
  และความจริงแล้ว คนนั้นๆไม่ใช่ไม่รู้สึกดี หรือ ไม่ใช่ไม่รักเรา
  
  เพียงแต่ความรักที่คนๆนั้นให้มา มันคนละแบบกับที่เราต้องการ ก็แค่นั้นเอง ~
 
     
 
    
August 19

Sunday ~ Family's Day

 
    และแล้วก็พึ่งจะได้ฤกษ์อัพสเปซหลังจากปล่อยเน่าไว้ตั้งครึ่งเดือน
 
    ในที่สุดวันสอบกะไม่ได้ไปดูหนังกะเพื่อน ..
 
    เนื่องจากไม่สบายจนอยากจะกลับไปนอนซัก 3 วัน
 
    แต่กะดีประหยัดงบไว้ไปเที่ยวเทศกาลอื่นๆได้
 
    Today...
 
    วันนี้เปนวันอาทิตย์งับ วันครอบครัว กะต้องอยุกะครอบครัว
 
    หลังจากเลิกเรียนพิเศษในเวลา 12.00 น.
 
    กะไปรับประทานอาหารกะป๊า ม๊า แล้วกะตรงไปบ้านอาม่า
 
    หลังจากที่ทักทายญาติผู้ใหญ่แล้ว กะเรียกประชุมน้องๆทั้ง 5 คน    
 
    เราวางแผนจะไปล้างท่อกันที่ Siracha bsc bowling   
 
    แล้วเรากะออกเดินทางไป ล้างท่อ กันจิงๆฮับ คะแนนยังทุเรศได้อีก - -*
 
    แต่ถึงจะทุเรศกะ strike ไป 4-5 ทีนะ งุงิ
 
    แล้วกะไป Robinsin กันต่อ
 
    ผลัดโชว์พลังเสียงในตู้กันไปคนละ 4 เพลง
 
    มีอยุตู้นึง อยากจะให้มันวิเคราะห์เสียงมันเอง แบบว่า เสียงไม่เพราะแล้วยังจะว้าก - -
 
    ร้องเพลงเสร็จแล้วกะไปรับประทานอาหารเย็นแล้วตบท้ายด้วย Swensen's
 
    ฟรีสไตล์มาทั้งวัน ก็ได้เวลากลับบ้านซักที
 
    วันนี้กะหมดไปไม่เท่าไหร่ ประมาณ 3 พัน - - กินแกลบต่อไป  
 
    จะเที่ยงคืนและ ไปดีก่า
 
    แล้วตกลงเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบเนี่ย - -?? 
 
 
    ปล. คิดถึงเทอจัง อั้ยคุณน่ารัก
August 01

MidTerm Test ~ 1st Day

 
 
      วันนี้สอบมิดเทอมวันแรกล่ะนะ
 
      แค่ 3 วิชา เอง .. คณิตศาสตร์พื้นฐาน  สังคม  แล้วก็ ชีววิทยา
 
      หลังจากการเตรียมตัวมาอย่างดี กะเลยทำได้เยอะ
 
      เพื่อเป็นการประหยัดงบ เราจึงไปรับประทานอาหารในโรงอาหารกันก่อน
 
      ระหว่างนั้น อั้ยคุณเจมันเดินมาใช้ผมไปส่งมันหน้า ม.
 
      กะเลยบอกว่า ขอกุรับประทานหั้ยเส็ดก่อนได้มั๊ย
 
      มันบอกไม่ได้ - -* อั้ยปอบ จะชั้ยกุแล้วมันยังบังคับกุอิก
 
      หลังจากที่รีบยัด บิดรถป๊อปไปส่งมันด้วยความเร็ว 45 km/hr [รุสึกรถลอยๆ]
 
      แล้วมันกะตะโกนใส่หูว่า มรึงจะพากุไปตายนะอั้ยเปิ้ล เบาๆหน่อย (จะเอาไง ตอนแรกกะเร่งกุ -*-)
 
      ตอน 12.25 น. กะไปจองตั๋วดูหนังอย่างสบายใจ
 
      มีเพื่อนๆ ห้อง 5 (12คน)+ ห้อง 6 (1คน) รวมๆ แล้วก้อ... 13 คนล่ะนะ
 
      ไปดูเรื่อง   ตั๊ด สู้ ฟุ๊ต  มาล่ะงับ
 
      ไปยืนเถียงกันเรื่องที่นั่งตรงหน้าเคาน์เตอร์ เกือบจะโดนพี่คนสวยที่ขายตั๋วว๊ากกเอา - -
 
      แล้วเรากะเข้าไปแล้วกะเจอกะเพื่อนห้อง 6 อิก 2 คน  รวมทั้งหมดก้อ 13+2 = 15 คน
 
      แต่อันที่จริงเด็กสาธิตฯ ม.บูรพา ที่ดำรงชีวิตอยุ ณ แหลมทอง บางแสนตอนบ่ายวันนี้ก้อหลายชีวิตอยุอ่ะ
 
      เนื่องจากไม่มีที่จะไปในยามบ่ายของวันว่างๆ แบบนี้
 
      ดูหนังเสร็จกะออกมารับประทาน เกี๊ยวซ่า กะ ทาโกะ และ ราเมน ที่ ฮะจิบังต่อ
 
      แต่ละตัว แ_กกันมโหฬาร ถ้าเป็นบุฟเฟ่ต์ ร้านเจ๊งไปแล้วละนะ
 
      อิ่มแทบเดินไม่ไหว พอกินเสร็จกะแยกย้ายกันกลับบ้าน
 
      ซึ่งก่อนจะแยกกันก็ได้แพลนกำหนดการวันศุกร์ไว้ว่า จะไปดู Rat-a-too-ee. กัน
 
     หลังจากสอบเสร็จ จะเหลือทรัพย์สินในกระเป๋าเท่าไหร่เนี่ย T T
 
 
    ปล I. วันนี้สนุกมากเลยละงับ อั้ยคุณน่ารัก
    ปล II. ผมทราบนะว่าคุณทำอะไรผมในโรงหนัง //
    ปล III. วันนี้คุณควงผมด้วย ><
 

Windows Media Player

Photo 1 of 10